Artykuły biznesowe, finansowe, z ekonomii. Szukasz szkolenia biznesowego ?

Teoria EJ. Vaughana

Wykorzystując teorię EJ. Vaughana [14], [15] (patrz również [11], [3]) możemy powiedzieć, że niebezpieczeństwo i hazard są podstawowymi czynnikami (faktorami) ryzyka ubezpieczeniowego. EJ. Vaughan w swoim podręczniku [14], [15] zaznaczył, że nie widzi nic niezwykłego w tym, że terminy niebezpieczeństwo, hazard, ryzyko są stosowane zamiennie. Jednak wypada zaznaczyć, że warto te pojęcia rozróżniać, zwłaszcza gdy zajmujemy się bliżej analizą ryzyka ubezpieczeniowego, zwracając jednocześnie uwagę na problemy identyfikacji, klasyfikacji, wielkości i natężenia ryzyka. Tego typu analiza jest bardzo przydatna dla praktyki ubezpieczeniowej, gdyż pozwala na obiektywną ocenę ryzyka, a w konsekwencji – prawidłowe ustalenie tego elementu składki, który odzwierciedla ryzyko (kwantyfikacja ryzyka). Oczywiście problemy związane z wymienionymi czynnikami nie ograniczają się tylko do wspomnianej oceny (kwantyfikacji). Należy zdawać sobie sprawę, że wyróżnione czynniki są szczególnie przydatne w procesie identyfikacji i klasyfikacji (grupowania) ryzyka, a więc przy dokładnym opisie i podaniu najbardziej istotnych dla oceny ryzyka charakterystyk.

Pierwszy z czynników, tzn. niebezpieczeństwo – jak wspominaliśmy – jest identyfikowane z przyczyną lub źródłem strat. Cechą charakterystyczną tego czynnika jest jego dynamiczny charakter. Aby bowiem zaobserwować stratę, muszą najpierw wystąpić potencjalne zagrożenia, tzn. sytuacje stwarzające dane niebezpieczeństwo. Dopiero wówczas niebezpieczeństwo może się zrealizować jako konsekwencja tych zagrożeń, a efektem realizacji niebezpieczeństwa będą właśnie straty.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.