Artykuły biznesowe, finansowe, z ekonomii. Szukasz szkolenia biznesowego ?

Przykład dyskonta weksla – dalszy opis

Bank komercyjny może zatrzymać dyskontowany weksel we własnym „portfelu wekslowym” lub w razie potrzeby redyskontować go w NBP. Redyskonta dokonują oddziały okręgowe NBP, przyjmujące weksle zdyskontowane przez oddziały banków komercyjnych, mające siedziby w ich okręgach bankowych. NBP, jako bank centralny, wykorzystuje redyskonto weksli jako instrument ekonomicznego oddziaływania na banki komercyjne (por. s. 29). Wpływa on na ekonomiczną treść dyskonta, ustalając wysokość stopy redyskontowej i warunki, jakim powinny odpowiadać weksle przedstawiane przez banki komercyjne do redyskonta dla otrzymania w NBP kredytu redyskontowego. Nie ogranicza to ich decyzji w przyjmowaniu do dyskonta weksli nie spełniających tych warunków, ale mogą czynić to tylko na własny rachunek, bo nie otrzymają kredytu redyskontowego. W terminie płatności okręgowy oddział NBP przedstawia zredyskontowany weksel dłużnikowi wekslowemu do zapłaty za pośrednictwem oddziału banku, w którym jest on płatny.

Udzielanie kredytu dyskontowego i redyskontowego wymaga znajomości stanu majątkowego uczestników operacji wekslowych. Banki wymieniają informacje o zdolności kredytowej klientów, co zgodnie z prawem bankowym nie narusza tajemnicy bankowej. Oddziały okręgowe NBP prowadzą imienne kartoteki niesolidnych płatników, wykorzystywane przy ocenie redyskontowanych weksli. Gdy weksle są protestowane, zasięgają one opinii o przyczynach tych protestów. Gdy przyczyną protestu jest zły stan finansowy lub opieszałość płatnika wekslowego, zostaje on zakwalifikowany do kategorii niesolidnych płatników, o czym powiadamia się wszystkie oddziały okręgowe NBP. W konsekwencji weksle tych płatników lub z ich podpisem nie są przyjmowane do redyskonta, co wpływa również na decyzje banków komercyjnych.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.