Artykuły biznesowe, finansowe, z ekonomii. Szukasz szkolenia biznesowego ?

POLITYKA PERSONALNA – DEFINICJA, ISTOTA

Polityka – to sztuka określania celów oraz osiągania maksimum tego, co jest możliwe do osiągnięcia w realnych uwarunkowaniach. Przyjmując za punkt wyjścia tę ogólną definicję (nawiązującą do Karla von Clausewitza), można więc stwierdzić, że: polityka personalna polega na wyznaczaniu celów związanych z kszałtowaniem potencjału społecznego firmy oraz na zmierzaniu do ich realizacji w stopniu maksymalnie możliwym w istniejących uwarunkowaniach zewnętrznych i wewnętrznych.

Powyższa definicja uwzględnia kilka istotnych aspektów. Aspekt pierwszy – to wskazanie, że polityka (personalna i każda inna) powinna wiązać się z wypracowywaniem właściwych koncepcji, planów, programów i zamierzeń. Bieżące reagowanie (bądź niereagowanie) na różne zdarzenia i konieczności nie jest jeszcze polityką.

Aspekt drugi wiąże się z realizacją. Tak jak samo bieżące reagowanie i praktyczne działanie nie jest jeszcze polityką, analogicznie samo tylko planowanie i programowanie również polityką nie jest.

Aspekt trzeci wiąże się ze wskazaniem na konieczność liczenia się z wieloma różnymi czynnikami, które sprawiają (sprawiać będą), że ani założenia, ani też realizacja nie będą najprawdopodobniej ściśle zgodne ze sobą. Pewnych celów nie uda się w pełni zrealizować, innych – być może – nie będzie warto realizować w kształcie ściśle takim, jak to pierwotnie zamierzano. Gdzie indziej da się osiągnąć więcej. Tak więc elastycznymi powinny być zarówno planowanie, jak i realizacja.

Polityka personalna – podobnie, jak każda inna – jest więc pewnym, nie kończącym się procesem. W procesie tym elastycznie zmieniają się cele, możliwości i umiejętności. Istota tego procesu została przedstawiona na schemacie 11.

Schemat 11. obrazuje sieci wielostronnych powiązań pomiędzy misją firmy, celami strategicznymi i strategiami rozwojowymi, z jednej strony, a celami i programami polityki personalnej i jej realizacją, z drugiej, oraz otoczeniem i uwarunkowaniami zewnętrznymi i wewnętrznymi – z trzeciej.

Polityka personalna pełni funkcję służebną wobec misji firmy. Misja ma charakter pierwotny, a polityka personalna wtórny. Niemniej relacje pomiędzy tymi dwiema kategoriami mają pewne cechy sprzężenia zwrotnego: z jednej strony misja wpływa na politykę personalną firmy, z drugiej zaś strony bez właściwej polityki personalnej misja nie może być zrealizowana.

Sprzężenia zwrotne w relacjach, opisanych na schemacie 11, dominują. Siła oddziaływań w obu kierunkach nie zawsze jest jednakowa. W szczególności, oddziaływania otoczenia i uwarunkowań zewnętrznych na politykę personalną firmy są z reguły większe niż oddziaływania w drugą stronę. (Na schemacie 11 zaznaczono to zróżnicowaną grubością strzałek).

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.